อัตชีวะประวัติของดิฉัน
ดิฉันชื่อ
นางสาวทิพวรรณ แม้นพยัคฆ์ ชื่อเล่น ออย เกิดเมื่อวันที่ 9 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2536
ปัจจุบันอายุ 20 ปี ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดอุทัยธานี
ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ดิฉันเป็นลูกสาวคนเดียว ขณะนี้กำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
คณะครุศาสตร์ สาขาการประถมศึกษา ชั้นปีที่ 2 ห้อง D 1
ในวัยเด็กดิฉันอาศัยอยู่กับตาและยาย พอแม่คลอดดิฉันได้ประมาณ 5 เดือน เขาก็ให้ดิฉันอยู่กับตาและยายเพราะพ่อและแม่ต้องมาหางานทำในกรุงเทพมหานคร
ทุก ๆ สิ้นเดือนท่านทั้งสองจะเดินทางกลับมาบ้านเพื่อที่จะนำเงินมาให้ดิฉัน
ตอนนั้นดิฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่
2
ที่โรงเรียนวัดวังสาริกา เป็นโรงเรียนที่อยู่แถวบ้าน
ขณะที่ดิฉันกำลังนั่งเรียนอยู่ในห้องก็มีรุ่นพี่ที่อยู่ข้างห้องเดินเข้ามาหาดิฉันและมานั่งคุย
เหมือนกับว่าจะมาจีบ รุ่นพี่คนนี้มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับดิฉัน
บ้านเขาอยู่บริเวณหลังบ้านของดิฉันเอง เขาชอบมาแกล้ง พูดจาส่อเสียดตลอดเวลา
และชอบมาจับเนื้อจับตัวดิฉัน ทำให้เพื่อน ๆ ล้อว่าเขาชอบดิฉัน เพื่อนสนิทของดิฉันบอกว่าเขาชอบเธอแน่
ๆ ดิฉันบอกว่าเราไม่ได้ชอบนะ เขาเป็นญาติกับเรา จะมาชอบได้ไงยังเป็นเด็กอยู่นะ แต่เขาบังเอิญมาได้ยินที่ดิฉันคุยกับเพื่อนพอถึงเวลาเลิกเรียนขณะที่ดิฉันกำลังขี่รถจักรยานกลับบ้านเขาก็ได้ขี่จักรยานมาประกบคู่กับรถของดิฉัน
และพยายามที่จะดันรถของดิฉันให้ตกขอบถนน เขาทำแบบนี้อยู่เป็นประจำทุก ๆ วัน ทุกครั้งดิฉันบังคับรถไว้ได้
แต่วันนี้บังคับไม่ได้จึงทำให้รถของดิฉันพลิกคว่ำ จึงทำให้ศีรษะของดิฉันไปกระแทกกับพื้นถนน
ทำให้ศีรษะแตกและเนื้อตัวถะหลอกเป็นแผลหลายที่ จนทำให้ดิฉันทนไม่ไหวแล้วจึงตัดสินใจเล่าเรื่องทุกอย่างให้ยายฟัง
โดยมีเพื่อนสนิทของดิฉันไปพาไปส่ง เมื่อยายทราบเรื่องก็เดินไปที่บ้านของเขาและถามว่าทำไมต้องมาแกล้งน้อง
ทั้ง ๆ ที่เราเป็นญาติกันต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกนะ
จะไม่เอาเรื่องแต่อย่างใด แต่เขากลับไม่พูดอะไร ได้แต่นั่งฟังเฉย ๆ แม้แต่คำขอโทษ พอถึงเวลากลางคืนพ่อกับแม่โทรศัพท์มายายจึงเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง
พ่อกับแม่จึงตัดสินใจย้ายดิฉันไปเรียนในโรงเรียนเอกชนของอีกอำเภอหนึง แต่ก็ไม่ไกลจากบ้านมากนักโดยมีรถรับส่งนักเรียนคอยมารับมาส่งทุก
ๆ วัน
นับตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่องเขาไม่กล้าที่จะมายุ่งกับดิฉันอีก
แม้แต่หน้ายังไม่กล้ามอง จากเหตุการณ์นี้ที่เกิดขึ้นทำให้ดิฉันระมัดระวังตัวเองอยู่เสมอว่าเราไม่ควรประมาท
แม้แต่ญาติพี่น้องยังคิดที่จะทำร้ายเราเลยทำให้ดิฉันไม่เคยไว้ใจใครง่าย ๆ
ชีวิตในอนาคตของดิฉัน
ดิฉันมีความฝันว่าอยากเป็นคุณครูที่ดีของนักเรียน
จะเก็บเกี่ยวความรู้ที่ได้รับไปสอนให้กับนักเรียนให้นักเรียนเป็นคนดีของสังคม
ขยันหมั่นเพียร ไม่ทำให้สังคมเดือดร้อน ไม่เข้าไปยุ่งกับอบายมุขทั้งสิ้น
สอนให้นักเรียนค่อย ๆ ปรับตัวเข้าหากับสังคม
เพราะสังคมสมัยนี้ช่างโหดร้ายและทารุณมาก ดิฉันจะทำสิ่งนี้ให้สำเร็จจนได้
นางสาวทิพวรรณ แม้นพยัคฆ์ 55113400179 ตอนเรียน D 1
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น